Postać ludzka zdaje się chować wśród drzew, gałęzi, cieni i płatów śniegu. Zamiast wyraźnie widnieć na tle krajobrazu, postać zdaje się wyłaniać z kształtów, które już przynależą do lasu. Ta przemyślana konstrukcja sprawia, że zagadka jest zaskakująco trudna.
Pierwsze kilka chwil spędziłem, wpatrując się niemal wyłącznie w jelenia. W końcu to on stanowił najmocniejszy i najbardziej rozpoznawalny kształt w całej scenie. Potem zacząłem rozglądać się po przestrzeniach wokół drzew, zamiast studiować samo zwierzę. Nagle obszary, które wyglądały jak przypadkowe gałęzie i cienie, zaczęły nabierać spójności. Ta zmiana perspektywy sprawiła, że zagadka stała się o wiele ciekawsza, ponieważ ukryta postać przez cały czas wydawała się być na widoku.
To wyzwanie działa, ponieważ mózg chce szybko zrozumieć obraz. Gdy uzna, że patrzysz na ośnieżony las z jeleniem, naturalnie zwraca mniejszą uwagę na kształty, które wydają się zwykłymi szczegółami tła. Jednak te przeoczone szczegóły mogą być kluczem do odnalezienia ukrytej postaci.