We wrześniu 1802 roku gazeta w Richmond w stanie Wirginia opublikowała raport, który zszokował wczesną Amerykę. Artykuł donosił, że prezydent Thomas Jefferson, autor słynnego powiedzenia „wszyscy ludzie stworzeni są równymi”, spłodził kilkoro dzieci z niewolnicą o imieniu Sally Hemings.
Oskarżenie szybko rozprzestrzeniło się po całym kraju. Polityczni rywale zaatakowali Jeffersona. Redaktorzy drukowali kpiące karykatury i ostre komentarze. Przywódcy religijni krytykowali tę historię z kościelnych ambon. Jednak sam Jefferson nigdy publicznie nie odpowiedział na te zarzuty. Nie potwierdził ich ani nie zaprzeczył. Przez pokolenia historia ta owiana była milczeniem.
Sytuację dodatkowo komplikował związek Sally Hemings ze zmarłą żoną Jeffersona, Marthą. Sally była przyrodnią siostrą Marthy Jefferson. Obie kobiety miały tego samego ojca. Po śmierci Marthy, Sally stała się częścią rodziny Jeffersonów w Monticello, gdzie spędziła większość życia.
Przez prawie dwa stulecia historycy spierali się, czy plotki te są prawdziwe.
Niektórzy całkowicie odrzucili tę historię, podczas gdy inni wierzyli, że kryje się za nią o wiele więcej. Ostatecznie badania naukowe i dowody historyczne zmusiły Amerykę do ponownego rozważenia kwestii jednej z najsłynniejszych postaci założycielskich i ukrytej rodziny, którą historia starała się przeoczyć.
To historia Thomasa Jeffersona i Sally Hemings, relacji ukształtowanej przez władzę, podziały społeczne i skomplikowane realia wczesnego życia w Ameryce.
Świat Thomasa Jeffersona
Na początku lat 80. XVIII wieku Thomas Jefferson był już jednym z najbardziej szanowanych myślicieli politycznych w Ameryce. Prawnik, architekt, dyplomata i pisarz, przyczynił się do ukształtowania narodu w jego początkach. Jego posiadłość w Wirginii, Monticello, odzwierciedlała zarówno jego ambicje, jak i intelekt.
Monticello było nie tylko okazałą plantacją, ale także ośrodkiem dużego gospodarstwa rolnego, w którym pracowali niewolnicy.
Przez lata na terenie posiadłości mieszkały i pracowały setki osób, które wspierały jej rozwój i styl życia Jeffersona.
W 1782 roku żona Jeffersona, Martha, zmarła po ciężkiej chorobie po porodzie. Jej śmierć głęboko go poruszyła. Przyjaciele opisywali go jako pogrążonego w żałobie przez kolejne tygodnie. Podobno Jefferson obiecał, że nigdy więcej się nie ożeni.
Po śmierci Marthy Jefferson odziedziczył majątek, ziemię i członków rodziny Hemings, w tym młodą dziewczynę o imieniu Sally Hemings.

Sally Hemings
Sally Hemings miała około dziewięciu lat, kiedy na stałe przybyła do Monticello. Pochodziła ze złożonej rodziny, silnie związanej z rodziną Jeffersonów. Jej matka, Elizabeth Hemings, miała dzieci, które były biologicznie spokrewnione z ojcem Marthy Jefferson. Oznaczało to, że Sally i Martha były przyrodnimi siostrami.
W przeciwieństwie do wielu dzieci będących niewolnikami, którym od najmłodszych lat powierzano ciężką pracę na świeżym powietrzu, Sally pracowała w głównym gospodarstwie domowym.
Pomagała w pracach domowych, opiekowała się dziećmi i spędzała większość czasu w pobliżu rodziny Jeffersona.
Z biegiem lat Sally dorastała w środowisku bardzo odmiennym od tego, jakiego doświadczała większość niewolników na plantacjach. Pozostawała w bliskich relacjach z rodziną Jeffersonów i ostatecznie podróżowała z nią za granicę.
Inny świat
W 1787 roku Jefferson pełnił funkcję amerykańskiego posła we Francji. Mieszkał w Paryżu od kilku lat z jedną ze swoich córek i poprosił, aby dołączyła do niego inna córka, Maria „Polly” Jefferson, pochodząca z Wirginii.
Początkowo oczekiwano, że Polly będzie towarzyszyć starsza kobieta podczas niebezpiecznej przeprawy przez Atlantyk. Zamiast niej, podróż odbyła czternastoletnia Sally Hemings.
Paryż pokazał Sally zupełnie inne społeczeństwo. Francja nie uznawała niewolnictwa prawnie, tak jak Wirginia.
Zniewoleni ludzie, którzy przybywali na terytorium Francji, niekiedy szukali wolności na drodze sądowej.
Po raz pierwszy w życiu Sally zetknęła się ze światem, w którym obyczaje społeczne znacznie różniły się od tych obowiązujących w jej ojczyźnie.
Jefferson zorganizował jej szkolenie z zakresu umiejętności domowych i języka francuskiego. Mieszkała w jego domu, opiekowała się jego córkami i adaptowała się do życia w Europie.