Była to prymitywna, lecz starannie utrzymana konstrukcja, z której kamiennego komina unosiła się cienka smuga dymu. Jednak to kobieta, która wyszła na zewnątrz, by go powitać, jako pierwsza przykuła jego uwagę. Nie była wyższa od ośmio- czy dziewięcioletniego dziecka, a mimo to jej proporcje były bez wątpienia proporcjami dorosłej osoby – zamkniętymi w drobnej sylwetce, co wydawało się biologicznie niemożliwe.
Wewnątrz chaty lekarz spotkał jej męża. Mężczyzna zajmował wzmocnione, gruntownie przerobione drewniane krzesło w pobliżu paleniska; jego potężne ciało było rozłożone na nim w swobodnej pozie.