W 2006 roku młoda kobieta została spalona do tego stopnia, że nie dało się jej rozpoznać. Policja uważała to za niemożliwe, dopóki 12 lat później strona na MySpace nie pomogła jej odzyskać nazwiska.
Pod koniec października 2006 roku znaleziono ciało młodej kobiety, płonące na stosie drewna na terenie kopalni ropy naftowej w pobliżu Kilgore w Teksasie. Była tak poważnie poparzona, że nikt nie potrafił jej zidentyfikować. Kapitan szeryfa opisał w lokalnej telewizji, co mogła mieć na sobie, mając nadzieję, że ktoś to rozpozna: niebieskie, markowe dżinsy i jasnofioletowy sweter lub koszulę.
Stanowe akta dotyczące jej osoby były jednoznaczne. Jedynym sposobem na odnalezienie tej dziewczyny, jak podano, było pobranie jej DNA lub zębów. Minęło ponad 12 lat, zanim ktokolwiek to zrobił, a ostatecznie wystarczyła jedna strona na MySpace.
W niedzielny poranek, 29 października 2006 roku, dwóch mężczyzn wjechało polną drogą na teren wydobycia ropy naftowej przy Fritz Swanson Road, tuż na północ od autostrady 31. Przyjechali postrzelać do celu. Zamiast tego poczuli zapach dymu.
W oddali, na stosie drewna, płonął ogień, a na nim coś leżało. Jeden z mężczyzn wziął to za manekina. Halloween było już za kilka dni i pomyślał, że ktoś podpalił manekina w ramach wczesnego żartu.
Zapach im to podpowiadał. Zbliżając się, zobaczyli, że to człowiek. Leżał twarzą w dół na stosie drewna i wciąż się palił.
Zastępcy szeryfa hrabstwa Gregg przybyli na miejsce i znaleźli kanister z benzyną w pobliżu stosu. Ktokolwiek podpalił, zrobił to prawdopodobnie zaledwie kilka minut przed tym, jak dwaj mężczyźni do niego podeszli. Przy bramie wjazdowej na teren posesji śledczy znaleźli ślady opon w błocie. Podejrzewali, że ktoś próbował uciec w ten sposób, być może ktoś słabo znający okolicę.
Pożar był tak poważny, że początkowo śledczy nie byli w stanie stwierdzić, czy patrzą na mężczyznę, czy kobietę, ani jakiej rasy była ofiara. Nie było przy niej żadnej torebki ani dokumentu tożsamości.
Znaleźli w kieszeni jej dżinsów dwa banknoty dwudziestodolarowe, oba zwęglone. Dżinsy były w rozmiarze 7/8, marki One Tough Babe. Górą był sweter lub koszula w bladym odcieniu fioletu.
Jej ciało zostało przewiezione do Dallas w celu przeprowadzenia sekcji zwłok. Pożar strawił ponad 98% ciała. Śledczy nadal mogli ustalić, że była to młoda kobieta w wieku późnych nastoletnich lat lub wczesnych dwudziestych, biała lub prawdopodobnie pochodzenia latynoskiego. Miała około 163 cm wzrostu, a jej waga szacowana była na od 42 do 56 kg. Włosy znalezione przy jej głowie były rudawoblond lub jasnobrązowe.
Wokół jej gardła znajdowały się siniaki, które mogły świadczyć o uduszeniu. W jej płucach nie było też prawie śladu węgla, co sugerowało, że zginęła przed wybuchem pożaru. Oznaczało to, że mogła zostać zabita gdzie indziej i zaniesiona na stos drewna.
Jej zęby były idealne, ale dwa z nich były mlecznymi zębami, które nigdy nie wypadły.
Po tym, co się stało z pożarem, nikt oficjalnie nie mógł stwierdzić, co ją zabiło. Biuro szeryfa hrabstwa Gregg od pierwszego dnia traktowało to jako zabójstwo. Władze hrabstwa miały teraz zamordowaną młodą kobietę i nie miały pojęcia, kim ona jest.
Tej jesieni biuro szeryfa zwróciło się do opinii publicznej. Antropolog sądowy pracujący w Narodowym Centrum ds. Zaginionych i Wykorzystywanych Dzieci wykorzystał jej czaszkę do zbudowania glinianej rekonstrukcji jej twarzy. Twarz pojawiła się w wiadomościach wraz z jej opisem.
Napływały kolejne wskazówki, ale żadna z nich nie ujawniła śledczym jej tożsamości. Porównali jej DNA i dokumentację stomatologiczną z danymi setek osób zaginionych w całych Stanach Zjednoczonych i nic nie pasowało.
Bliżej domu pojawiły się nazwiska kilku zaginionych kobiet, a śledczy sprawdzili każde z nich i wykluczyli je. Jedno nazwisko wciąż powracało. Brandy Wells była ostatnio widziana, jak wychodziła z klubu nocnego w Longview 3 sierpnia 2006 roku, niecałe trzy miesiące przed pożarem, a ludzie wciąż dzwonili w tej sprawie do biura szeryfa. DNA pobrane od rodziny Brandy i jej dokumentacja stomatologiczna wykluczyły jej tożsamość.
23 grudnia 2006 roku, dwa dni przed Bożym Narodzeniem, władze hrabstwa Gregg pochowały młodą kobietę z dzierżawy nafty na cmentarzu White w West Longview. Na jej grobie umieszczono mały, płaski nagrobek z napisem „Jane Doe”, numerem kwatery i datą pochówku.
Ludzie w Longview, którzy nigdy jej nie znali, zaczęli odwiedzać jej grób i składać kwiaty.
W marcu 2007 roku użytkownik forum Websleuths otworzył wątek na jej temat i napisał, że ta zagadka powinna być łatwa do rozwiązania. Niemal natychmiast ludzie zaczęli publikować zdjęcia zaginionych dziewcząt, którymi ich zdaniem mogła być. Jeden z komentujących zauważył markę jej dżinsów i nazwał to smutną ironią, biorąc pod uwagę jej los.
Ta sama komentatorka później zaczęła nazywać ją Lavender Doe. Z czasem biuro szeryfa również przyjęło to imię. Wątek przez lata liczył 36 stron, a tym, do czego tak wielu nieznajomych wciąż wracało, były jej zęby.
W sieci pojawił się również jej szkic ołówkiem. W 2008 roku biuro szeryfa ponownie ujawniło jej twarz i dane. Porucznik Kirk Hadix przez lata przeglądał akta osób zaginionych i porównywał jej DNA z DNA rodzin zaginionych dzieci. Żadne z tych badań nie ujawniło nazwiska.
W środę, 2 października 2013 roku, prawie siedem lat po pogrzebie, Hadix udała się na cmentarz White z antropologiem sądowym, gdzie dokonano jej ekshumacji. Wyjęto jej czaszkę z trumny i przewieziono ją do Centrum Medycznego Good Shepherd na tomografię komputerową. Skan został zgrany na płytę i przesłany do Narodowego Centrum ds. Zaginionych i Wykorzystywanych Dzieci w Wirginii, gdzie eksperci stworzyli twarz na podstawie trójwymiarowego obrazu jej czaszki, tworząc jedną wirtualną warstwę mięśni na raz.
Hadix powiedział dziennikowi „Longview News-Journal”, że w końcu będą mieli zdjęcie tego, jak według ekspertów wyglądała. Później tej jesieni powiedział reporterowi telewizji Shreveport, że to była okrutna zbrodnia i że musiała przejść przez piekło.
Nowa twarz została opublikowana w lutym 2014 roku – komputerowy rendering młodej kobiety z lekko rozchylonymi ustami. Biuro szeryfa podało numer telefonu i adres e-mail Hadix, aby każdy, kto podejrzewał, że ją zna, mógł się z nim bezpośrednio skontaktować. Ponieważ tak wiele osób pytało o Brandy Wells przez lata, biuro po raz kolejny wyjaśniło, że badania DNA i dane stomatologiczne już ją wykluczyły.
Począwszy od 2015 roku, użytkownik Reddita co roku publikował o niej posty, nazywając ją dziewczyną z idealnym uśmiechem i skreślając każdą osobę, której nazwisko zostało wykluczone z listy zaginionych. Jej zęby były tak idealne, że użytkownik zastanawiał się, czy ktoś w jej rodzinie jest dentystą.
W pewnym momencie Hadix odszedł z biura szeryfa. Nagrobek na Cmentarzu Białym nadal widniał napis Jane Doe.
Jesienią 2018 roku kobieta o imieniu Amanda odebrała telefon z Jacksonville na Florydzie w sprawie ze wschodniego Teksasu. Dzwoniący współpracowali z porucznikiem Eddiem Hope’em z biura szeryfa hrabstwa Gregg, a Hope potrzebowała jej DNA.
Amanda spędziła lata, dzwoniąc do siebie. Mniej więcej co pół roku jej rodzina zaczynała poszukiwania od nowa, dzwoniąc i szukając wszędzie, gdzie tylko przyszło im do głowy. Za każdym razem, jak mówiła Amanda, było to jak ponowne rozdrapywanie starej rany.
Wybór odpowiedniego momentu był trudny. Kiedy biuro szeryfa po raz pierwszy się z nimi skontaktowało, rodzina była zajęta sprawą osobistą. Hope wstrzymała się i dała im czas, zanim zwrócili się do innego członka rodziny.
Droga do tego wezwania rozpoczęła się rok wcześniej, w 2017 roku. Mężczyzna o nazwisku Kevin Lord, próbujący dopasować zaginione kobiety w Teksasie do niezidentyfikowanych zwłok, natknął się na jej sprawę i wkrótce odnalazł wątek Websleuths. Jej zęby sprawiły, że przyjrzał się bliżej. Jedna z zaginionych dziewcząt z Teksasu, które śledził, również miała charakterystyczne zęby.
Lord przedstawił swoją teorię porucznikowi Eddiemu Hope’owi, który odziedziczył sprawę. Ta dziewczyna została już wykluczona, ale Hope był wdzięczny, że ktokolwiek się tym zainteresował.
Lord był byłym programistą komputerowym, który studiował na prywatnego detektywa. Kiedy jego program wymagał stażu, przedstawił jej sprawę grupie genealogów-wolontariuszy. Tak powstał Projekt DNA Doe.
Projekt został założony przez Margaret Press i Colleen Fitzpatrick i działa dzięki wolontariuszom. Metoda jest prosta w zarysie. Pobierają DNA od niezidentyfikowanej osoby i szukają osób, które mają podobne DNA w publicznej bazie genealogicznej GEDmatch. Czasami mają szczęście i trafiają na przyrodnią siostrę lub ciotkę. Najczęściej trafiają na kuzynów drugiego, trzeciego i czwartego stopnia, a wolontariusze muszą zbudować pełne drzewo genealogiczne dla każdego z nich i znaleźć miejsce, w którym drzewa się spotykają.
Kiedy Press i Fitzpatrick zaczynali, wiele agencji policyjnych nie rozumiało, co oferują, i para musiała szukać tych, które były na to gotowe. Sytuacja zmieniła się wiosną 2018 roku, kiedy to podobne badania nad drzewem genealogicznym doprowadziły śledczych w Kalifornii do Zabójcy ze Złotego Stanu.
W lipcu 2018 roku projekt DNA Doe rozpoczął pracę nad jej sprawą w biurze szeryfa hrabstwa Gregg, a Kevin Lord objął kierownictwo. Ludzie przekazali około 1400 dolarów na pokrycie kosztów badań laboratoryjnych jej DNA. Kiedy otrzymano wyniki, jej najbliższe odpowiedniki to kuzyn drugiego stopnia w linii prostej oraz grupa kuzynów trzeciego i czwartego stopnia. Jednym z pierwszych ustaleń wolontariuszy było jej czeskie pochodzenie.
